Z A N I E D B A N I E
Zaniedbanie jest specyficzną formą przemocy, którą interesowano się już w latach 60-tych XX wieku. Należy zaznaczyć, że problem zaniedbania dziecka nadal pozostaje w gestii zainteresowań badawczych pedagogów i psychologów. To trudny do zdefiniowania termin, a tym samym sprawiający najwięcej problemów w rozpoznaniu odpowiedniego momentu do interwencji. Zaniedbanie występuje we wszystkich formach przemocy takich, jak: psychicznej, fizycznej i seksualnej, a jednocześnie charakteryzuje się je jako odrębną formę przemocy. Najkrócej rzecz ujmując zaniedbanie to niezaspokajanie potrzeb fizycznych i emocjonalnych. Wyróżnia się dwa rodzaje zaniedbania:
– zaniedbanie fizyczne czyli brak należytej opieki , w tym również lekarskiej oraz wszelkie zaniedbania fizyczne, szczególnie uciążliwe dla dzieci oraz osób zależnych od opieki domowników;
– zaniedbanie psychiczne tj. obojętność, nieokazywanie pozytywnych uczuć, lekceważenie emocjonalne, lekceważenie psychicznych potrzeb ( w tym również materialnych).
Wśród różnych form krzywdzenia, zaniedbywanie w pewnym sensie jest zjawiskiem nietypowym. Nietypowość ta przejawia się w dwóch aspektach. Po pierwsze mamy tu do czynienia z zaniechaniem, nie wystąpieniem czynności prawidłowej, podczas gdy pozostałe formy krzywdzenia charakteryzują się wystąpieniem czynności nieprawidłowej. Po drugie, o ile w pozostałych aktach przemocy sprawca zawsze ponosi winę, to w przypadku zaniedbania dopuszcza się pewien element niewinności sprawcy. Zaniedbanie może być bowiem aktem wyboru lub efektem braku możliwości. To, że dziecko chodzi głodne może świadczyć o biedzie rodziców lub całkowitym braku zainteresowania dzieckiem. Zaniedbanie może dotyczyć zarówno działań nieświadomych, jak i świadomej niemożności działania. Może wynikać z nadmiernego liberalizmu, jak również z braku zainteresowania. Zaniedbaniem na przykład będzie nie podanie leku choremu dziecku lub podanie niewłaściwego, nie pójście z nim do lekarza „bo samo przejdzie”, jak i nie skorzystanie z pomocy lekarza z powodu braku pieniędzy.
Zachowania krzywdzące nie mają czasami intencji zaniedbania, czy też zadania cierpienia. Często wynikają z warunków życia lub sytuacji losowych. Bywa, że rodzice tak bardzo zajęci swoimi problemami nie dostrzegają potrzeb swojego dziecka. Wynikać to może z ich niewiedzy, bezmyślności czy braku umiejętności kontrolowania swojego życia. Pamiętać jednak należy, że zaniedbywanie dzieci prowadzi do poważnych zaburzeń relacji między dziećmi a ich rodzicami. Ta forma przemocy jest często przyczyną chorób małych dzieci, a w skrajnych przypadkach nawet ich śmierci. Zaniedbanie rodzi zaniedbanie. Niejednokrotnie dorosłe już dzieci, z bagażem własnych negatywnych doświadczeń zakładają swoje rodziny i podobnie postępują wobec własnych dzieci.
Problem zaniedbania może dotyczyć każdego dziecka, nie bądź obojętny na jego krzywdę – R E A G U J.
W przypadku podejrzenia zaniedbania możesz podjąć następujące kroki:
– skontaktować się z ośrodkiem pomocy społecznej
– skontaktować się z ośrodkiem interwencji kryzysowej
– zgłosić na Policję lub do Prokuratury
– zawiadomić Sąd Rodzinny
– poinformować szkołę
– skontaktować się ze służbą zdrowia
